Άννα Συνοδινού

Από retroDB
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ημερομηνία γέννησης: 21 Νοεμβρίου 1927

Ημερομηνία θανάτου: 7 Ιανουαρίου 2016

Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου Έτος Κανάλι
Βραδινές καμπάνες 1996|1996 ΕΤ1
Ματωμένα χώματα 2008|2008 Alpha
Οι φρουροί της Αχαϊας (1992) 1992|1992 Mega

Ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου Έτος
Δολλάρια και όνειρα 1956
Ηλέκτρα (1962) (II) 1962
Θανασάκης ο πολιτευόμενος (1954) 1954
Ο άνθρωπος του τραίνου 1958

Ελληνικές τηλεταινίες στις οποίες έχει παίξει:


Ελληνικές βιντεοταινίες στις οποίες έχει παίξει:


Τηλεοπτικές θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου Έτος Κανάλι
Εκάβη 1988 ΕΤ1
Ματωμένος γάμος (1989) 1989 ΕΤ1
Σιβύλλα 1981 ΕΡΤ
Το μυστικό της κοντέσσας Βαλέραινας 1992 ΕΤ1
Τρωάδες (1991) 1994 ΕΤ1
Ω γλυκύ μου έαρ 1995 ΕΤ1

Θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου Έτος
Γέρμα (1960) 1960
Θανασάκης ο πολιτευόμενος (1953) 1953
Κολασμένη ψυχή 1954
Μονσεράτ 1951
Το όνειρο 1963

Εκπομπές στις οποίες συμμετείχε ή τις οποίες παρουσίαζε:

Σελίδα περιεχομένου Έτος Κανάλι
Ανάσταση της αγάπης και της ελπίδας 1979 ΕΡΤ
Αντ' αυτού 1998 ΕΤ1
Τα Πάθη τα σεπτά 1991 ΕΤ2
Το θέατρο στην τηλεόραση της ΕΡΤ 2001 ΝΕΤ
Το πορτραίτο της Πέμπτης 1976 ΕΡΤ
Φώτα πορείας 2000 ΕΤ1

Τηλεπαιχνίδια τα οποία παρουσίαζε ή στα οποία συμμετείχε:


Επεισόδια σειρών μυθοπλασίας & εκπομπών στα οποία συμμετείχε ή παρουσίαζε:


Μεταγλωττισμένες παραγωγές στις οποίες συμμετείχε:


Βιογραφία: Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως Anna Synodinou. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του "Εθνικού Θεάτρου" (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο "Εθνικό Θέατρο" το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο "Ελεύθερο Θέατρο".

Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του "Εθνικού Θεάτρου" σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Θάνο Κωτσόπουλο. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το "Βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε το θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.

Στη δικτατορική περίοδο, 1967-1972, διακόπτει τις θεατρικές της δραστηριότητες, διαμαρτύρεται και μετέχει στην Αντίσταση. Κατασχέθηκαν το θέατρό της στον Λυκαβηττό και το διαβατήριό της, ματαιώνοντας έτσι περιοδεία στο εξωτερικό. Κατά το διάστημα αυτό εργάστηκε ως δακτυλογράφος στην εισαγωγική-εξαγωγική εταιρεία του συζύγου της κ. Γιώργου Μαρινάκη, παλαιού πρωταθλητή του τριπλούν.

Το 1972 επανήλθε στο θέατρο. Εμφανίστηκε στο ρόλο της Ηλέκτρας στο Ηρώδειο και λίγο αργότερα ανασυγκρότησε την "Ελληνική Σκηνή", στην οποία συνεργάστηκε με τον Θάνο Κωτσόπουλο. Από το 1973 έως το 1975 πραγματοποίησε εμφανίσεις με το "Εθνικό Θέατρο" και το "Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος".

Το 1975 εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1977-1980). Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της σταδιοδρομίας εισηγήθηκε προτάσεις και έργα νομοθετικού περιεχομένου για την προστασία των γερόντων, της μητρότητας, των παιδιών και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Στον καλλιτεχνικό τομέα εισήγαγε τα μαθήματα καλλιτεχνικής παιδείας στη Μέση Εκπαίδευση, πρότεινε την ένταξη των ηθοποιών στο "Ι.Κ.Α.", την ίδρυση της "Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης", την καλύτερη λειτουργία των μουσικών ιδρυμάτων κ.ά.

Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα, ερμηνεύοντας, εκτός από αρχαίο δραματολόγιο, ρόλους του νεώτερου ελληνικού θεάτρου με το "Εθνικό Θέατρο" στα έργα "Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" του Γρηγόρη Ξενόπουλου και "Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας" του Δημήτρη Κορομηλά.

Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του "Εθνικού Θεάτρου", του Πέλου Κατσέλη, της "Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών" και του "Ωδείου Αθηνών". Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα "Ευποιΐας", τον "Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας", καθώς και με το "Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών". Τιμήθηκε με παράσημα "Ιπποτών Δανίας", "Ιταλίας", "Γαλλίας", "Λιβάνου" και "Έπαθλο Πιραντέλλο".

Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις "Βλάση", 1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος στους Άξιους" (Εκδόσεις "Καστανιώτης", 1999).

Trivia:

Συζητήστε για τον/την ηθοποιό "{{{Sname}}}" στο Retromaniax.gr