Άννα Συνοδινού - Ιστορικό εκδόσεων

Mandrake στις 17:31, 9 Μαΐου 2019

2019-05-09T17:31:54Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 17:31, 9 Μαΐου 2019
Γραμμή 8:		Γραμμή 8:
	\|dod=7 Ιανουαρίου 2016		\|dod=7 Ιανουαρίου 2016

	\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του "Εθνικού Θεάτρου" (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο "Εθνικό Θέατρο" το 1948 στο έργο του [[Edmond Rostand\|'''Εντμόν Ροστάν''']] "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία [[Δημήτρης Ροντήρης\|'''Δημήτρη Ροντήρη''']]. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον [[Ντίνος Ηλιόπουλος\|'''Ντίνο Ηλιόπουλο''']], τον [[Μίμης Φωτόπουλος\|'''Μίμη Φωτόπουλο''']] και τον [[Νίκος Χατζίσκος\|'''Νίκο Χατζίσκο'''] στο "Ελεύθερο Θέατρο".		\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του "Εθνικού Θεάτρου" (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο "Εθνικό Θέατρο" το 1948 στο έργο του [[Edmond Rostand\|'''Εντμόν Ροστάν''']] "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία [[Δημήτρης Ροντήρης\|'''Δημήτρη Ροντήρη''']]. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον [[Ντίνος Ηλιόπουλος\|'''Ντίνο Ηλιόπουλο''']], τον [[Μίμης Φωτόπουλος\|'''Μίμη Φωτόπουλο''']] και τον [[Νίκος Χατζίσκος\|'''Νίκο Χατζίσκο''']] στο "Ελεύθερο Θέατρο".

	Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του "Εθνικού Θεάτρου" σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την '''[[Κατίνα Παξινού]]''', τον [[Αλέξης Μινωτής\|'''Αλέξη Μινωτή''']] και τον [[Θάνος Κωτσόπουλος\|'''Θάνο Κωτσόπουλο''']]. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το "Βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε το θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα [[Τάκης Ζενέτος\|'''Τάκη Ζενέτου''']].		Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του "Εθνικού Θεάτρου" σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την '''[[Κατίνα Παξινού]]''', τον [[Αλέξης Μινωτής\|'''Αλέξη Μινωτή''']] και τον [[Θάνος Κωτσόπουλος\|'''Θάνο Κωτσόπουλο''']]. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το "Βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε το θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα [[Τάκης Ζενέτος\|'''Τάκη Ζενέτου''']].
Γραμμή 20:		Γραμμή 20:
	Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα, ερμηνεύοντας, εκτός από αρχαίο δραματολόγιο, ρόλους του νεώτερου ελληνικού θεάτρου με το "Εθνικό Θέατρο" στα έργα "Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" του [[Γρηγόριος Ξενόπουλος\|'''Γρηγόρη Ξενόπουλου''']] και "Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας" του [[Δημήτριος Κορομηλάς\|'''Δημήτρη Κορομηλά''']].		Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα, ερμηνεύοντας, εκτός από αρχαίο δραματολόγιο, ρόλους του νεώτερου ελληνικού θεάτρου με το "Εθνικό Θέατρο" στα έργα "Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" του [[Γρηγόριος Ξενόπουλος\|'''Γρηγόρη Ξενόπουλου''']] και "Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας" του [[Δημήτριος Κορομηλάς\|'''Δημήτρη Κορομηλά''']].

	Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του "Εθνικού Θεάτρου", του "Πέλου Κατσέλη", της "Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών" και του "Ωδείου Αθηνών". Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα "~~Ευποιϊας~~", τον "Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας", καθώς και με το "Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών". Τιμήθηκε με παράσημα "Ιπποτών Δανίας", "Ιταλίας", "Γαλλίας", "Λιβάνου" και "Έπαθλο Πιραντέλλο".		Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του "Εθνικού Θεάτρου", του [[Πέλος Κατσέλης\|'''Πέλου Κατσέλη''']], της "Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών" και του "Ωδείου Αθηνών". Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα "Ευποιΐας", τον "Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας", καθώς και με το "Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών". Τιμήθηκε με παράσημα "Ιπποτών Δανίας", "Ιταλίας", "Γαλλίας", "Λιβάνου" και "Έπαθλο Πιραντέλλο".

	Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις "Βλάση", 1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος ~~Στους~~ Άξιους" (Εκδόσεις "Καστανιώτης", 1999).		Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις "Βλάση", 1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος στους Άξιους" (Εκδόσεις "Καστανιώτης", 1999).

	\|trivia=		\|trivia=
	}}		}}

Mandrake στις 17:06, 31 Μαρτίου 2018

2018-03-31T17:06:04Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 17:06, 31 Μαρτίου 2018
Γραμμή 8:		Γραμμή 8:
	\|dod=7 Ιανουαρίου 2016		\|dod=7 Ιανουαρίου 2016

	\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό ~~θέατρο~~ το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο ~~ελεύθερο θέατρο~~.		\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του "Εθνικού Θεάτρου" (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο "Εθνικό Θέατρο" το 1948 στο έργο του [[Edmond Rostand\|'''Εντμόν Ροστάν''']] "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία [[Δημήτρης Ροντήρης\|'''Δημήτρη Ροντήρη''']]. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον [[Ντίνος Ηλιόπουλος\|'''Ντίνο Ηλιόπουλο''']], τον [[Μίμης Φωτόπουλος\|'''Μίμη Φωτόπουλο''']] και τον [[Νίκος Χατζίσκος\|'''Νίκο Χατζίσκο'''] στο "Ελεύθερο Θέατρο".

	Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Θάνο Κωτσόπουλο. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το ~~βραβείο~~ "Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε ~~τον~~ θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.		Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του "Εθνικού Θεάτρου" σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την '''[[Κατίνα Παξινού]]''', τον [[Αλέξης Μινωτής\|'''Αλέξη Μινωτή''']] και τον [[Θάνος Κωτσόπουλος\|'''Θάνο Κωτσόπουλο''']]. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το "Βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε το θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα [[Τάκης Ζενέτος\|'''Τάκη Ζενέτου''']].

	Στη δικτατορική περίοδο, 1967-1972, διακόπτει τις θεατρικές της δραστηριότητες, διαμαρτύρεται και μετέχει στην Αντίσταση. Κατασχέθηκαν το θέατρό της στον Λυκαβηττό και το διαβατήριό της, ματαιώνοντας έτσι περιοδεία στο εξωτερικό. Κατά το διάστημα αυτό εργάστηκε ως δακτυλογράφος στην εισαγωγική-εξαγωγική εταιρεία του συζύγου της κ. Γιώργου Μαρινάκη, παλαιού πρωταθλητή του τριπλούν.		Στη δικτατορική περίοδο, 1967-1972, διακόπτει τις θεατρικές της δραστηριότητες, διαμαρτύρεται και μετέχει στην Αντίσταση. Κατασχέθηκαν το θέατρό της στον Λυκαβηττό και το διαβατήριό της, ματαιώνοντας έτσι περιοδεία στο εξωτερικό. Κατά το διάστημα αυτό εργάστηκε ως δακτυλογράφος στην εισαγωγική-εξαγωγική εταιρεία του συζύγου της κ. [[Γιώργος Μαρινάκης\|'''Γιώργου Μαρινάκη''']], παλαιού πρωταθλητή του τριπλούν.

	Το 1972 επανήλθε στο θέατρο. Εμφανίστηκε στο ρόλο της Ηλέκτρας στο Ηρώδειο και λίγο αργότερα ανασυγκρότησε την "Ελληνική Σκηνή", στην οποία συνεργάστηκε με τον Θάνο Κωτσόπουλο. Από το 1973 έως το 1975 πραγματοποίησε εμφανίσεις με το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.		Το 1972 επανήλθε στο θέατρο. Εμφανίστηκε στο ρόλο της Ηλέκτρας στο Ηρώδειο και λίγο αργότερα ανασυγκρότησε την "Ελληνική Σκηνή", στην οποία συνεργάστηκε με τον Θάνο Κωτσόπουλο. Από το 1973 έως το 1975 πραγματοποίησε εμφανίσεις με το "Εθνικό Θέατρο" και το "Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος".

	Το 1975 εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1977-1980). Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της σταδιοδρομίας εισηγήθηκε προτάσεις και έργα νομοθετικού περιεχομένου για την προστασία των γερόντων, της μητρότητας, των παιδιών και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Στον καλλιτεχνικό τομέα εισήγαγε τα μαθήματα καλλιτεχνικής παιδείας στη Μέση Εκπαίδευση, πρότεινε την ένταξη των ηθοποιών στο ~~ΙΚΑ~~, την ίδρυση της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, την καλύτερη λειτουργία των μουσικών ιδρυμάτων κ.ά.		Το 1975 εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση του [[Κωνσταντίνος Καραμανλής\|'''Κωνσταντίνου Καραμανλή''']] (1977-1980). Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της σταδιοδρομίας εισηγήθηκε προτάσεις και έργα νομοθετικού περιεχομένου για την προστασία των γερόντων, της μητρότητας, των παιδιών και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Στον καλλιτεχνικό τομέα εισήγαγε τα μαθήματα καλλιτεχνικής παιδείας στη Μέση Εκπαίδευση, πρότεινε την ένταξη των ηθοποιών στο "Ι.Κ.Α.", την ίδρυση της "Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης", την καλύτερη λειτουργία των μουσικών ιδρυμάτων κ.ά.

	Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα, ερμηνεύοντας, εκτός από αρχαίο δραματολόγιο, ρόλους του νεώτερου ελληνικού θεάτρου με το Εθνικό Θέατρο στα έργα "Το ~~μυστικό~~ της ~~κοντέσσας~~ Βαλέραινας" του Γρηγόρη Ξενόπουλου και "Ο ~~αγαπητικός~~ της Βοσκοπούλας" του Δημήτρη Κορομηλά.		Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα, ερμηνεύοντας, εκτός από αρχαίο δραματολόγιο, ρόλους του νεώτερου ελληνικού θεάτρου με το "Εθνικό Θέατρο" στα έργα "Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" του [[Γρηγόριος Ξενόπουλος\|'''Γρηγόρη Ξενόπουλου''']] και "Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας" του [[Δημήτριος Κορομηλάς\|'''Δημήτρη Κορομηλά''']].

	Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του Πέλου Κατσέλη, της Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών και του Ωδείου Αθηνών. Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά ~~θέματα~~". Έχει τιμηθεί με παράσημα Ευποιϊας, τον Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας, καθώς και με το ~~μετάλλιο~~ της ~~πόλεως~~ των Αθηνών. Τιμήθηκε με παράσημα Ιπποτών Δανίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Λιβάνου και Έπαθλο Πιραντέλλο.		Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του "Εθνικού Θεάτρου", του "Πέλου Κατσέλη", της "Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών" και του "Ωδείου Αθηνών". Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα "Ευποιϊας", τον "Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας", καθώς και με το "Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών". Τιμήθηκε με παράσημα "Ιπποτών Δανίας", "Ιταλίας", "Γαλλίας", "Λιβάνου" και "Έπαθλο Πιραντέλλο".

	Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις "Βλάση", 1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος ~~στους άξιους~~" (Εκδόσεις "Καστανιώτης", 1999).		Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις "Βλάση", 1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος Στους Άξιους" (Εκδόσεις "Καστανιώτης", 1999).

	\|trivia=		\|trivia=
	}}		}}

Mandrake στις 00:38, 31 Μαρτίου 2018

2018-03-31T00:38:53Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 00:38, 31 Μαρτίου 2018
Γραμμή 8:		Γραμμή 8:
	\|dod=7 Ιανουαρίου 2016		\|dod=7 Ιανουαρίου 2016

	\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό θέατρο το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο ελεύθερο θέατρο.		\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό θέατρο το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο ελεύθερο θέατρο.

	Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Θάνο Κωτσόπουλο. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το βραβείο "Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε τον θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.		Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Θάνο Κωτσόπουλο. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το βραβείο "Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε τον θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.
Γραμμή 22:		Γραμμή 22:
	Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του Πέλου Κατσέλη, της Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών και του Ωδείου Αθηνών. Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα Ευποιϊας, τον Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας, καθώς και με το μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών. Τιμήθηκε με παράσημα Ιπποτών Δανίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Λιβάνου και Έπαθλο Πιραντέλλο.		Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του Πέλου Κατσέλη, της Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών και του Ωδείου Αθηνών. Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα Ευποιϊας, τον Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας, καθώς και με το μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών. Τιμήθηκε με παράσημα Ιπποτών Δανίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Λιβάνου και Έπαθλο Πιραντέλλο.

	Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις Βλάση,1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος στους άξιους" (Καστανιώτης, 1999).		Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις "Βλάση", 1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος στους άξιους" (Εκδόσεις "Καστανιώτης", 1999).

	\|trivia=Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.		\|trivia=
	}}		}}

Nasos στις 21:39, 12 Ιανουαρίου 2016

2016-01-12T21:39:28Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 21:39, 12 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:
	{{actor		{{actor
	\|dob=21 Νοεμβρίου 1927		\|dob=21 Νοεμβρίου 1927
	\|~~dob~~=7 Ιανουαρίου 2016		\|dod=7 Ιανουαρίου 2016

	\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό θέατρο το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο ελεύθερο θέατρο.		\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό θέατρο το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο ελεύθερο θέατρο.

Nasos στις 21:38, 12 Ιανουαρίου 2016

2016-01-12T21:38:53Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 21:38, 12 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 5:		Γραμμή 5:
	</gallery>		</gallery>
	{{actor		{{actor
	\|dob=21 ~~Απριλίου~~ 1927		\|dob=21 Νοεμβρίου 1927
			\|dob=7 Ιανουαρίου 2016

	\|com=		\|com=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Ήταν το 8ο παιδί της οικογένειάς της, που καταγόταν από την Αμοργό. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1947-1949). Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό θέατρο το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν "Συρανό ντε Μπερζεράκ", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Χατζίσκο στο ελεύθερο θέατρο.

	\|trivia=~~Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας.~~ Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.		Την περίοδο 1956-1964 ήταν μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και του νεώτερου κλασικού ρεπερτορίου μαζί με την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Θάνο Κωτσόπουλο. Τιμήθηκε το 1955 και το 1957 με το βραβείο "Μαρίκα Κοτοπούλη". Το 1965 ίδρυσε τον θίασο "Ελληνική Σκηνή" και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού όπου και δημιούργησε το πρώτο θέατρο βράχων, το "Θέατρο Λυκαβηττού", σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.

			Στη δικτατορική περίοδο, 1967-1972, διακόπτει τις θεατρικές της δραστηριότητες, διαμαρτύρεται και μετέχει στην Αντίσταση. Κατασχέθηκαν το θέατρό της στον Λυκαβηττό και το διαβατήριό της, ματαιώνοντας έτσι περιοδεία στο εξωτερικό. Κατά το διάστημα αυτό εργάστηκε ως δακτυλογράφος στην εισαγωγική-εξαγωγική εταιρεία του συζύγου της κ. Γιώργου Μαρινάκη, παλαιού πρωταθλητή του τριπλούν.

			Το 1972 επανήλθε στο θέατρο. Εμφανίστηκε στο ρόλο της Ηλέκτρας στο Ηρώδειο και λίγο αργότερα ανασυγκρότησε την "Ελληνική Σκηνή", στην οποία συνεργάστηκε με τον Θάνο Κωτσόπουλο. Από το 1973 έως το 1975 πραγματοποίησε εμφανίσεις με το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

			Το 1975 εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1977-1980). Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της σταδιοδρομίας εισηγήθηκε προτάσεις και έργα νομοθετικού περιεχομένου για την προστασία των γερόντων, της μητρότητας, των παιδιών και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Στον καλλιτεχνικό τομέα εισήγαγε τα μαθήματα καλλιτεχνικής παιδείας στη Μέση Εκπαίδευση, πρότεινε την ένταξη των ηθοποιών στο ΙΚΑ, την ίδρυση της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, την καλύτερη λειτουργία των μουσικών ιδρυμάτων κ.ά.

			Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα, ερμηνεύοντας, εκτός από αρχαίο δραματολόγιο, ρόλους του νεώτερου ελληνικού θεάτρου με το Εθνικό Θέατρο στα έργα "Το μυστικό της κοντέσσας Βαλέραινας" του Γρηγόρη Ξενόπουλου και "Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας" του Δημήτρη Κορομηλά.

			Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Δίδαξε στις θεατρικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του Πέλου Κατσέλη, της Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών και του Ωδείου Αθηνών. Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και στο περιοδικό "Πολιτικά θέματα". Έχει τιμηθεί με παράσημα Ευποιϊας, τον Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Πολιτείας, καθώς και με το μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών. Τιμήθηκε με παράσημα Ιπποτών Δανίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Λιβάνου και Έπαθλο Πιραντέλλο.

			Έγραψε το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Πρόσωπα και Προσωπεία" (Εκδόσεις Βλάση,1998) και το βιβλίο θεατρικών αναμνήσεων "Αίνος στους άξιους" (Καστανιώτης, 1999).

			\|trivia=Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.
	}}		}}

Mandrake στις 10:59, 31 Αυγούστου 2013

2013-08-31T10:59:12Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:59, 31 Αυγούστου 2013
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	\|com=		\|com=

	\|trivia=Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.		\|trivia=Γεννήθηκε στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Το πλήρες όνομά της είναι '''Άννα Συνοδινού-Μαρινάκη'''. Πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Συνοδινός. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.
	}}		}}

Mandrake στις 16:27, 22 Ιουνίου 2013

2013-06-22T16:27:45Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 16:27, 22 Ιουνίου 2013
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	\|com=		\|com=

	\|trivia=Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "The 300 Spartans" ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.		\|trivia=Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων Της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.
	}}		}}

Mandrake στις 14:51, 22 Ιουνίου 2013

2013-06-22T14:51:12Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:51, 22 Ιουνίου 2013
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	\|com=		\|com=

	\|trivia=		\|trivia=Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "The 300 Spartans" ('62) εμφανίζεται ως '''Anna Synodinou'''.
	}}		}}

Mandrake στις 17:30, 12 Μαΐου 2011

2011-05-12T17:30:52Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 17:30, 12 Μαΐου 2011
Γραμμή 4:		Γραμμή 4:
	Image: annasynodinou2.JPG		Image: annasynodinou2.JPG
	</gallery>		</gallery>
	{{ actor }}		{{actor
			\|dob=21 Απριλίου 1927

			\|com=

			\|trivia=
			}}

Nasos στις 13:52, 22 Οκτωβρίου 2010

2010-10-22T13:52:25Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:52, 22 Οκτωβρίου 2010
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	<gallery>		<gallery>
			Image: annasynodinou3.JPG
	Image: annasynodinou1.jpg		Image: annasynodinou1.jpg
	Image: annasynodinou2.JPG		Image: annasynodinou2.JPG
	</gallery>		</gallery>
	{{ actor }}		{{ actor }}