Προβολή πηγαίου κώδικα για τη σελίδα Νίκος Ζωγράφος

{{skinika
|dob=1911
|dod=1969

|com=Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Εμπορικές Επιστήμες σε δημόσια σχολή. Στη σκηνογραφία και τη ζωγραφική υπήρξε αυτοδίδακτος. Ταξίδεψε σε πολλά μέρη της Ελλάδος, όπου εμπνεύστηκε από τα μνημεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος στο Εθνικό Θέατρο (1939-40, 1942-44), καθώς επίσης σε άλλα θέατρα. 

Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε κατά την περίοδο 1941-71, σχεδιάζοντας σκηνικά και κοστούμια για 17 όπερες, δύο χοροδράματα και τέσσερις οπερέτες, σε περίπου 150 παραγωγές ή/και αναβιώσεις παραγωγών. Οι περισσότερες δημιουργίες του για την ΕΛΣ αφορούσαν πρώτες παρουσιάσεις έργων από τον νεοσύστατο θεσμό. Μεταξύ άλλων, δημιούργησε σκηνογραφίες και κοστούμια για τα έργα Ο κουρέας της Σεβίλλης [Il barbiere di Siviglia], Καβαλλερία ρουστικάνα [Αγροτικός Ιπποτισμός/Cavalleria rusticana], Τζάννι Σκίκκι [Gianni Schicchi], Τραβιάτα [Η παραστρατημένη/La traviata], Κάρμεν [Carmen], Ο Πρωτομάστορας, Λουτσία ντι Λάμμερμουρ [Lucia di Lammermoor], Μανόν [Manon], Ρέα, Η απαγωγή από το σεράι [Die Entführung aus dem Serail], Το σπίτι των τριών κοριτσιών [Das Dreimädelhaus], Ονειρώδες Βαλς [Εin Walzertraum], Παλιάτσοι [Pagliacci], Ριγολέττος [Rigoletto], Μποέμ [La bohème], Μαντάμα Μπαττερφλάι [Madama Butterfly], Το δαχτυλίδι της μάνας, Το κρίνο στο ακρογιάλι του Γεωργίου Σκλάβου και Ηρώ και Λέανδρος του Ανδρέα Νεζερίτη. 

Επίσης, φιλοτέχνησε σκηνογραφίες και κοστούμια 188 θεατρικών έργων, πρόζας, οπερέτας και επιθεωρήσεων. Παρουσίασε έργα του σε ατομικές εκθέσεις, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το 1933, και έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις όπως η Έκθεση Συνδέσμου Σκιτσογράφων (1936, 1937) και η Έκθεση Καλλιτεχνών Πειραιά (1937, 1938). Διετέλεσε μέλος του ΕΕΠΕ και του Συνδέσμου Σκιτσογράφων. 

|trivia=Σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός '''Αλίκη Ζωγράφου''', με την οποία έχουν γιο τον τραγουδιστή '''Γιώργο Ζωγράφο (I)'''.
}}