Προβολή πηγαίου κώδικα για τη σελίδα Γιαννούλης Σαραντίδης

<gallery>
Image:Giannoulissarantidis.jpg 


</gallery>

{{director
|dob=1903
|dod=20 Μαρτίου 1948

|com=Γεννήθηκε στην Τυρολόη (Τσόρλου) της Ανατολικής Θράκης και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και πρωτοήρθε σε επαφή με το θέατρο. Σπούδασε σκηνοθεσία στο Παρίσι στη σχολή του διάσημου τότε Ούγγρου σκηνοθέτη '''Λαντισλάβ Μπεντζές''' ενώ παράλληλα παρακολουθούσε τα θεατρικά μαθήματα του '''Σαρλ Ντυλέν''' ο οποίος τον προσέλαβε αρχικά ως ηθοποιό κι αργότερα ως βοηθό σκηνοθέτη. Την εποχή εκείνη ακολούθησε τον γνωστό σκηνοθέτη '''Ζακ Κοπώ''' στο κτήμα του στη Βουργουνδία όπου με μια καλλιτεχνική συντροφιά που ονομάστηκε '''«Συντροφιά των Δεκαπέντε»''', επιχείρησαν να προσδιορίσουν νέους τρόπους ερμηνείας. Ο Σαραντίδης κέρδισε την απόλυτη εκτίμηση του Κοπώ, που τον διόρισε βοηθό του σε πολλές παραστάσεις, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε και με τον σημαντικό θεατράνθρωπο '''Ζώρζ Πιτοέφ'''. 
Στην Αθήνα έφτασε το 1936 μετά από πρόταση της [[Μαρίκα Κοτοπούλη|'''Μαρίκας Κοτοπούλη''']] να αναλάβει σκηνοθέτης στο νέο τότε θέατρο '''΅«REX»'''. Έμεινε κοντά στην Κοτοπούλη δύο χρόνια ανεβάζοντας 21 έργα κι αργότερα συνεργάστηκε με την '''[[Κατερίνα Ανδρεάδη]]''' και με τους '''«Ενωμένους Καλλιτέχνες»'''. 
Ίδρυσε τη '''«Θεατρική Σχολή»''' στην οποία εκτός από τον ίδιο δίδασκαν σημαντικές  προσωπικότητες, ανάμεσα τους ο Καραγάτσης, ο Αντώνης Γιαννίδης κι ο Γιώργος Θεοτοκάς ενώ αποφοίτησαν ανάμεσα σε άλλους ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Ντίνος Δημόπουλος κι ο Μίνως Βολανάκης. 
Το 1945, με το τέλος του πολέμου, ο φίλος του Γιώργος Θεοτοκάς, αναλαμβάνει τη διεύθυνση του '''Εθνικού Θεάτρου''' και του προτείνει συνεργασία. Ο Σαραντίδης κουρασμένος από της αθηναϊκές ίντριγκες κι απογοητευμένος από την συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια αρνείται κι επιστρέφει στο Παρίσι. Εκεί θα εργαστεί και πάλι ως βοηθός του Ντυλέν μέχρι τον ξαφνικό του θάνατο από  φλεγμονή των δοντιών. 


|trivia= Στη Γαλλία αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη εμφανιζόταν ως '''Ζαν Σαράν'''.

}}