Ρένα Βλαχοπούλου

Από retroDB
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ημερομηνία γέννησης: 1922

Ημερομηνία θανάτου: 29 Ιουλίου 2004


Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έχει παίξει:

Article Έτος Κανάλι
Δέκα μικροί Μήτσοι 1992|1992 Mega
Η κυρία του πάνω ορόφου 1990|1990 ΑΝΤ1
Η μεγάλη παρέλαση 1979|1979 ΕΡΤ
Μάλιστα κύριε 1991|1991 ΑΝΤ1
Μάμα μία 1991|1991 ΑΝΤ1
Μια Αθηναία στην Αθήνα 1976|1976 ΕΡΤ
Σας έπιασα στα πράσα (1993) 1993|1993 ΕΤ1


Ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Article Έτος
Ένα κορίτσι για δυο 1963
Όταν λείπη η γάτα! 1962
Βίβα Ρένα 1967
Ζητείται επειγόντως γαμπρός 1971
Η Ρένα είναι όφ-σάιντ 1972
Η βουλευτίνα 1966
Η ζηλιάρα 1968
Η θεία μου η χίπισσα 1970
Η κόμισσα της Κέρκυρας 1972
Η μανούλα, το μανούλι και ο παίδαρος 1982
Η παριζιάνα 1969
Η χαρτοπαίχτρα (1964) 1964
Κάτι να καίει 1964
Κορίτσια για φίλημα 1965
Μερικοί το προτιμούν κρύο... 1963
Μια ελληνίδα στο χαρέμι 1971
Μια τρελή τρελή σαραντάρα (1970) 1970
Οι φανταρίνες 1979
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες 1956
Ρένα να η ευκαιρία 1980
Ρένα τα ρέστα σου 1985
Ραντεβού στον αέρα 1966
Σιδηρά κυρία 1983
Της πολιτσμάνας το κάγκελο 1981
Τρακαδόροι της Αθήνας 1956
Φωνάζει ο κλέφτης (1965) 1965


Ελληνικές βιντεοταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Article Έτος
Ένα τραγούδι θα σου πω 1985
Όρμα Ρένα στην αρένα 1988
Είσαι το λαχείο μου 1990
Η Μάτα Χάρη ξαναχτυπά 1988
Η βασίλισσα της ρέγγας 1987
Η γόησσα (1989) 1989
Η μεγάλη ρεμούλα 1989
Η πολυτεχνίτισσα 1986
Μια Ρένα χωρίς φρένα 1984
Οι τελευταίοι Πασοκράτορες 1989
Σας έπιασα στα πράσα (1987) 1987


Τηλεοπτικές θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:

Article Έτος Κανάλι
Η χαρτοπαίχτρα (1994) 1994 ΑΝΤ1


Θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:

Article Έτος
Welcome 1944
Άλλος για κούρεμα 1968
Έτσι είν' η ζωή 1943
Αθήνα Λας Βέγκας 1969
Αθήνα χαρτοπαίχτρα 1968
Αυλή και πεζοδρόμιο 1965
Βασίλισσα της νύχτας 1952
Βρε πού πάμε 1966
Ευτυχέστα κι άστα 1976
Η Ρένα, ο κοντόc και το σόι τουc 1977
Η αστροναύτισσα 1969
Η γυναίκα του '69 1969
Κάθε καρυδιάς καρύδι 1960
Καζανόβας με το ζόρι 1958
Λαγοί με πετραχήλια 1966
Λουλουδισμένη Αθήνα 1967
Μίνι, μάξι και σηθρού 1969
Με αγάπη απ' την Αθήνα 1969
Μπλε και άσπρο 1945
Να' τανε το 21 1970
Να τι θα πει Αθήνα 1952
Ο ρωμιός ξαναψηφίζει 1958
Ο σεϊχης της Καβάλας 1975
Οδός ονείρων 1962
Ραντεβού στις κάλπες 1966
Σαμπάνια και ρετσίνα 1959
Σουσουράδα (1954) 1954
Στη φωλιά του κούκου... ε! 1976
Τζώνηδες και καουμπόυ 1955
Της φυλακής τα σίδερα 1961
Το τραγούδι της Αθήνας 1954
Τρελλάντα... Λαμπάντα 1989
Τσάτσοι-Μπίτσοι-Κώτσοι 1975
Φεστιβάλ στην Αθήνα 1951
Χαρούμενες ώρες 1945
Χειμώνας στην Αθήνα: Ένας ησφαλισμένος του ΙΚΑ 1958


Εκπομπές στις οποίες συμμετείχε ή τις οποίες παρουσίαζε:

Article Έτος Κανάλι
Ciao ΑΝΤ1 1993 ΑΝΤ1
Αλάτι και πιπέρι 1969 ΤΕΔ
Απόψε με τον Τέρενς Κουίκ 1992 ΑΝΤ1
Ελλάς υπό το μηδέν 1991 Mega
Ενώπιος ενωπίω 1991 Mega
Κοκτέηλ 1990 Mega
Κόκκινο βελούδο 1996 ΣΚΑΙ
Μεταξύ μας 1996 Mega
Προφίλ (1996) 1996 ΣΚΑΙ
Πρωινός καφές 1991 ΑΝΤ1
Στοπ καρέ 1983 ΕΡΤ2
Χαμογελάτε είναι μεταδοτικό 1993 Mega


Τηλεπαιχνίδια τα οποία παρουσίαζε ή στα οποία συμμετείχε:

Article Έτος Κανάλι
Χωρίς παρεξήγηση 1990 ΕΤ2


Μεταγλωττισμένες παραγωγές στις οποίες συμμετείχε:


Βιογραφία: Η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν μεγάλη πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, του θεάτρου αλλά και τραγουδίστρια της τζαζ. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα από πατέρα τον αριστοκράτη Γιάννη Βλαχόπουλο και μητέρα την υπηρέτρια στο σπίτι των Βλαχόπουλων, Καλλιόπη Βλαχοπούλου. Μαζί έκαναν εννέα παιδιά με την Ρένα Βλαχοπούλου να είναι το πέμπτο τους παιδί. Το βαφτιστικό της όνομα είναι Ειρήνη Βλαχοπούλου. Ο επί χρόνια σύντροφός της ήταν ο Γιώργος Λαφαζάνης. Έχει ξαδέρφη την, επίσης ηθοποιό και τραγουδίστρια, Μάγια Μελάγια, ενώ ανιψιός της είναι ο ερμηνευτής Μάριος Φραγκούλης. Σε ηλικία 16 χρονών, τραγούδησε για πρώτη φορά σε κάποιο ζαχαροπλαστείο της Σπιανάδας, όπου το 1938 γνώρισε και ερωτεύτηκε τον ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ Κώστα Βασιλείου. Μαζί μετακόμισαν στην Αθήνα όπου παντρεύτηκαν το καλοκαίρι του επόμενου έτους. Τότε, στο βαριετέ "Όασις", στο Ζάππειο, όπου ο Μίμης Τραϊφόρος παρουσίαζε νέους καλλιτέχνες, η Ρένα δοκίμασε τις ικανότητές της στο τραγούδι. Εντυπωσίασε τον Τραϊφόρο, που της ζήτησε να τραγουδά εκεί μονίμως. Πράγματι, την άλλη μέρα πήγε να τραγουδήσει στο βαριετέ φορώντας δανεική τουαλέτα, που την πάτησε και έπεσε κάτω.

Σημείωσε επιτυχία τραγουδώντας τη "Μικρή Χωριατοπούλα", δηλαδή το ιταλικό τραγούδι Reginella Campagnola του Έλντο ντι Λατζάρο που διασκεύασε στα ελληνικά ο Πωλ Μενεστρέλ. Λίγους μήνες αργότερα, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, το τραγούδι διασκευάζεται και πάλι από τον Γιώργο Οικονομίδη και γνωρίζει ακόμα πιο μεγάλη επιτυχία ως Κορόιδο Μουσολίνι. Εμφανίζεται για πρώτη φορά ως τραγουδίστρια στο θέατρο Μοντιάλ του Μακέδου, στην οδό Πανεπιστημίου σε επιθεώρηση με τη Σοφία Βέμπο, τις αδελφές Καλουτά, τον Μάνο Φιλιππίδη, την Ηρώ Χαντά, τον Μίμη Κοκκίνη και τη Γεωργία Βασιλειάδου. Παράλληλα ξεκινά να ηχογραφεί δίσκους γραμμοφώνου στην "Οντεόν".

Με τον Βασιλείου χώρισε και το 1942 παντρεύτηκε τον τραπεζίτη Γιάννη Κωστόπουλο. Τότε ξεκίνησε συνεργασία με τον συνθέτη Γιάννη Σπάρτακο στο "Πάνθεον" που της έγραψε τραγούδια τζαζ, τα οποία είχαν μεγάλη επιτυχία. Εξ αιτίας αυτού ο Τύπος την αποκάλεσε "Βασίλισσα Της Τζαζ". Το τραγούδι Θα σε πάρω να φύγουμε, που τραγούδησε για πρώτη φορά στο Σινέ Νιους της οδού Σταδίου και αργότερα, το φθινόπωρο του 1944, στην επιθεώρηση Welcome των Αλέκου Σακελλάριου-Δημήτρη Ευαγγελίδη στο "Θέατρο Κυβέλη", ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα. Με τον Σπάρτακο συνεργάστηκαν για αρκετά χρόνια. Το 1946 χώρισε με τον Γιάννη Κωστόπουλο.

Στο διάστημα 1946-1951 περιόδευσε με τον Σπάρτακο στο εξωτερικό ξεκινώντας από τη Μέση Ανατολή (Λίβανος, Περσία) και καταλήγοντας στις ΗΠΑ). Κατά τη διάρκεια της περιοδείας δέχτηκε την πρόσκληση του Σάχη της Περσίας για να τραγουδήσει στα ανάκτορα: η πριγκίπισσα Σοράγια, γοητευμένη από τη φωνή της Ρένας, θα της χαρίσει και ένα μενταγιόν. Τη βοηθά ιδιαίτερα το γεγονός ότι μιλά πολλές ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά & Ιταλικά) και με εξαιρετική προφορά. Εμφανίζεται και πάλι στην Αθήνα στο θέατρο "Σαμαρτζή", στις 24 Αυγούστου 1951, στην παράσταση "Φεστιβάλ Στην Αθήνα", μαζί με τους Ορέστη Μακρή, Κούλη Στολίγκα, Νίκο Σταυρίδη & αδελφές Καλουτά.

Το διάστημα 1951-1954 τραγουδά σε διάφορες επιθεωρήσεις (Βασίλισσα της νύχτας, Να τι θα πει Αθήνα, Και ο μήνας έχει εννιά, Πουλιά στον αέρα). Συνεργάζεται με θιάσους όπως των Βασίλη Αργυρόπουλου, Γιάννη Πρινέα-Σπ. Τριχά, Παρασκευά Οικονόμου, Ορέστη Μακρή-Σπύρου Πατρίκιου & Μίμη Κοκκίνη-Γεωργίας Βασιλειάδου-Κώστα Δούκα). Το καλοκαίρι του 1952 τη βρίσκουμε στο περίφημο τότε Ακροπόλ του Βασίλη Μπουρνέλη. Το 1953 συγκροτεί θίασο μαζί με τους Αλέκο Λειβαδίτη, Μαρίκα Κρεββατά, Ρένα Ντορ & Γιώργο Γαβριηλίδη με τον οποίο περιοδεύει στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Κωνσταντινούπολη.

Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο ως ηθοποιού και όχι ως τραγουδίστριας έγινε το καλοκαίρι του 1954 στο θέατρο της Σοφίας Βέμπο, στην επιθεώρηση "Σουσουράδα" (κείμενα Μίμη Τραϊφόρου-Γιώργου Γιαννακόπουλου, μουσική Μενέλαου Θεοφανίδη, χορογραφίες Γιάννη Φλερύ-Αλίκης Βέμπο) με το νούμερο "Άλα πασά μου, κάνε μου τέτοια". Μαζί της ήταν ο Νίκος Σταυρίδης.

Αν και το 1953 εμφανίστηκε στην τουρκική ταινία "Ανατολίτικες Νύχτες", όπου λέγεται ότι τραγούδησε και πάλι το "Θα Σε Πάρω Να Φύγουμε" (η ταινία αυτή δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα), η κινηματογραφική της καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά το 1956 με την ταινία "Πρωτευουσιάνικες Περιπέτειες". Παραγωγός ο Αμερικανός Πίτερ Μέλας και σκηνοθέτης ο Γιάννης Πετροπουλάκης. Πρόκειται για την η ιστορία μιας Κερκυραίας που έρχεται στην Αθήνα. Δίπλα της πρωταγωνίστησαν οι Νίκος Ρίζος, Στέφανος Στρατηγός, Κούλης Στολίγκας, Άννυ Μπωλ. Στην ταινία αυτή τραγούδησε μεταξύ άλλων και το Μαζί σου για πάντα σε μουσική Μενέλαου Θεοφανίδη, το οποίο κυκλοφόρησε και σε δίσκο 78 στροφών. Η ταινία είχε μεγάλη επιτυχία, ξεπερνώντας τα 100.000 εισιτήρια.

Το 1959, στο Πρώτο Φεστιβάλ Τραγουδιού του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, τραγούδησε το Είσαι η άνοιξη κι είμαι ο χειμώνας των Κώστα Καπνίση-Θάνου Σοφού. Το 1960, ντουέτο με τον Γιάννη Βογιατζή, τραγούδησαν το "Πρώτο Χελιδόνι". Ηχογράφησε αρκετά τραγούδια για τη δισκογραφία αλλά και για τις εκπομπές του "Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας", τραγουδώντας Αττίκ, Ζακ Ιακωβίδη, Αλέκο Σπάθη, Γιάννη Κατσαρό, Μωράκη, Μίμη Πλέσσα, Γιώργο Μουζάκη και Μάνο Χατζιδάκι. Παράλληλα εμφανίστηκε σε επιθεωρήσεις και σε νυχτερινά κέντρα.

Σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο "Μετροπόλιταν", κάνοντας την τηλεφωνήτρια που απαντά σε κάθε κλήση δίνοντας πληροφορίες. Επέστρεψε στον κινηματογράφο το 1962, στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου Όταν λείπει η γάτα, όπου έπαιξε μαζί με τους: Βασίλη Αυλωνίτη, Νίκο Ρίζο, Μαρίκα Κρεββατά, Σταύρο Παράβα και με τις πρωτοεμφανιζόμενες κινηματογραφικά αδελφές Μπρόγερ. Την ίδια χρονιά έπαιξε στην ταινία "Μερικοί Το Προτιμούν Κρύο..." ('63) του Γιάννη Δαλιανίδη. Αν και ο Φίνος είχε αντιρρήσεις για τη συμμετοχή της στην ταινία αυτή, ο Δαλιανίδης επέμεινε και δικαιώθηκε. Η ταινία ήταν μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της χρονιάς 1962-1963 με περισσότερα από 200.000 εισιτήρια και καθιέρωσε τη Ρένα Βλαχοπούλου ως σταρ του μιούζικαλ. Σ' αυτήν η Ρένα ερμήνευσε δύο μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες το: "Σαν Ξημερώνει Κυριακή" ντουέτο με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και το περίφημο "Έχω Στενάχωρη Καρδιά". Και τα δύο τραγούδια είναι σε μουσική Μίμη Πλέσσα και σε στίχους Γιάννη Δαλιανίδη. Σχολιάζοντας πολύ ετεροχρονισμένα την εμπειρία της για εκείνη την ταινία, η Ρένα Βλαχοπούλου είχε αναφερθεί σε ένα αστείο απρόοπτο που συνέβη στο συγκεκριμένο πλάνο καθώς ερμήνευε το δεύτερο τραγούδι στο νυχτερινό κέντρο, όταν σε μία από τις προσπάθειες για την διεκπεραίωση της σκηνής έκανε μία απότομη κίνηση και της έπεσε το φόρεμα.

Το καλοκαίρι του 1962 έπαιξε στην Οδό ονείρων, που ανέβηκε στο θέατρο "Μετροπόλιταν" σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, σκηνογραφία Μίνου Αργυράκη και μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Στην παράσταση εκείνη, η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν μια από τις περίφημες "Αδελφές Τατά", μαζί με τη Ζωή Φυτούση, τη Νίκη Λεμπέση και τη Μάρω Κοντού. Στο νούμερο "Όνειρο Της Οθόνης" εμφανίστηκε με τουαλέτα και σατίριζε τις ταινίες-μελό. Στο νούμερο αυτό προβλήθηκε και ένα πεντάλεπτο φιλμάκι στο οποίο κρατώντας στην αγκαλιά της ένα αρνί, αναφωνεί: "Αμάρτησα Για Το Αρνί Μου". Στο πλευρό της εμφανίστηκε ο Μάνος Χατζιδάκις ντυμένος τσολιάς.

Το 1963 πρωταγωνίστησε στις ταινίες Ένα κορίτσι για δύο (500.000 εισιτήρια) και Κάτι να καίει (750.000 εισιτήρια, πρώτη εκείνη τη χρονιά σε εισπράξεις). Για τη δεύτερη ταινία ο Μίμης Πλέσσας της είχε γράψει τις επιτυχίες: "Γλυκειά ζωή", "Άνοιξε άνοιξε", "Ο δρόμος είναι δύσκολος" & "Όπου και αν πάω". Ακολουθούν το 1964 οι ταινίες "Η χαρτοπαίχτρα" (μεταφορά στον κινηματογράφο του θεατρικού έργου του Δημήτρη Ψαθά, 600.000 εισιτήρια, τρίτη ταινία εκείνη τη χρονιά σε εισπράξεις, μαζί με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, Σαπφώ Νοταρά, Κώστα Βουτσά) και Κορίτσια για φίλημα (750.000 εισιτήρια, πρώτη ταινία σε εισπράξεις εκείνη τη χρονιά, στην οποία τραγούδησε σε μουσική Μίμη Πλέσσα τις επιτυχίες "Κοντά Σου," "Ελλάδα Μου", "Γελά γαλάζιος ο ουρανός" & "Η Αθήνα τη νύχτα". Το 1965 πρωταγωνίστησε στις ταινίες "Φωνάζει ο κλέφτης" και "Ραντεβού στον Αέρα". Στην τελευταία, η Βλαχοπούλου πρωταγωνίστησε σε διπλό ρόλο ενσαρκώνοντας τη "Τζένη Σταθάτου" καθώς και τον εαυτό της. Εκεί θα ερμηνεύσει για δεύτερη φορά το περιβόητο "Έχω Στενάχωρη Καρδιά" και το "Φεύγουν Τα Χρόνια". Σε όλες αυτές τις ταινίες σκηνοθέτης είναι ο Γιάννης Δαλιανίδης.

Το 1965 της έγινε η πρόταση να συμπρωταγωνιστήσει στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, "Μία τρελλή τρελλή οικογένεια" και να ενσαρκώσει την περίφημη "Πάστα Φλώρα" πλάι στους αξέχαστους Αλέκο Αλεξανδράκη και Τζένη Καρέζη. Αρνήθηκε διότι, όπως δήλωσε σε συνέντευξη της μεταγενέστερα, ήταν μικρή σε ηλικία τότε για να υποδυθεί τη μητέρα της Τζένης και έτσι ο ρόλος αυτός δόθηκε στη Μαίρη Αρώνη, η οποία τον ερμήνευσε με μεγάλη επιτυχία.

Ένα χρόνο πριν, το 1966, έφυγε από τη Φίνος Φιλμ και πήγε στην εταιρεία "Καραγιάννης-Καρατζόπουλος". Η συμφωνία προέβλεπε διπλάσια αμοιβή για τη Ρένα και ποσοστά στα κέρδη. Τη χρονιά αυτή γύρισε τη Βουλευτίνα και το 1967 το "Βίβα Ρένα" υποδυόμενη σε διπλό ρόλο την άπορη και άσημη λαϊκή τραγουδίστρια Ρένα Παπαλιού» και τη διεθνούς φήμης Ιταλίδα τραγουδίστρια "Πεπίτα Ντι Κορφού". Το 1968 υποδύθηκε τη "Ζηλιάρα" στην ομώνυμη ταινία, μια γυναίκα που ζηλεύει παθολογικά, χωρίς λόγο και αιτία, τον σύζυγο της. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν με συμπρωταγωνιστή και κινηματογραφικό «θύμα σύζυγο» τον Νίκο Σταυρίδη που, για άγνωστους μέχρι σήμερα λόγους, αποχώρησε και ολοκληρώθηκαν με τον Γιώργο Κωνσταντίνου. Και στις τρεις ταινίες της σ' αυτήν εταιρία, σκηνοθέτης ήταν ο Κώστας Καραγιάννης ενώ τη μουσική έγραψε ο Γιώργος Κατσαρός. Το 1969 επέστρεψε στη Φίνος Φιλμ με την ταινία Παριζιάνα που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Δαλιανίδης. Ακολούθησαν το 1970 οι ταινίες Μια τρελή σαραντάρα και Η θεία μου η χίπισσα, το 1971 οι Μια Ελληνίδα στο χαρέμι και Ζητείται επειγόντως γαμπρός (σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου) και το 1972 η Κόμισσα της Κέρκυρας και η Η Ρένα είναι οφσάιντ του Αλέκου Σακελλάριου (190.000 εισιτήρια). Στις ταινίες τής άρεσε, παραβιάζοντας το σενάριο, να αυτοσχεδιάζει. Από το 1972 ο ελληνικός κινηματογράφος εισήλθε σε περίοδο παρακμής, λόγω κυρίως της τηλεόρασης. Η Ρένα Βλαχοπούλου για τα επόμενα επτά χρόνια δεν γύρισε ταινίες.

Το 1988 αρρώστησε από γαστρορραγία. Άρχισε η σταδιακή κάμψη της, καθώς δεν θα είναι ποτέ πια τόσο εκρηκτική και ζόρικη όπως ήταν ως τότε γνωστή και θα τραγουδά πλέϊ μπακ. Παρόλα αυτά συνέχισε να είναι παρούσα στο θέατρο, εισπράττοντας την αγάπη και τα χειροκροτήματα του κοινού. Το 1990 ήταν η εποχή που γεννήθηκε η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση και η ηθοποιός ήταν σύμφωνη να επιστρέψει στη μικρή οθόνη ως μία από τους πρώτους ηθοποιούς που έπαιξαν σε τηλεοπτικές σειρές ιδιωτικού καναλιού. Υπέγραψε με τον ΑΝΤ1 συμβόλαιο και τη δεύτερη τηλεοπτική περίοδο λειτουργίας του σταθμού (1990-1991) έπαιξε στη σειρά Μάμα μία και την επόμενη περίοδο (1991-1992) στο Μάλιστα κύριε με τον Γιάννη Μιχαλόπουλο. Συνάμα την χειμερινή αυτή περίοδο εμφανιζόταν στο μουσικό θέατρο Ρεξ της οδού Πανεπιστημίου της αθήνας σε ένα νυχτερινό μουσικό πρόγραμμα, πλαισιωμένη απο τους: Δημήτρη Μητροπάνο, Γλυκερία, Γιάννη Μηλιώκα και το συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο. Στο πρόγραμμα αυτό, εκτός από τα τραγούδια που ερμήνευε κάθε βραδιά, απευθυνόταν με το γνώριμο χιούμορ της στους θεατές.

Την περίοδο (1992-1993) έπαιξε για τελευταία φορά σε επιθεώρηση, στο έργο Για την Ελλάδα ρε γαμώ το. Είπε "αντίο" στο θέατρο, την περίοδο (1993-94) με την χαρτοπαίχτρα του Ψαθά που ανέβηκε στο θέατρο Μπροντγουέι της οδού Αγίου Μελετίου στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με την τραγουδίστρια Αλέξια, στον δίσκο Η Αλέξια ερμηνεύει τα κλασικά, τραγουδώντας μαζί την παλιά της επιτυχία Έχω απόψε ραντεβού. Το 1995 πραγματοποίησε άλλη μια εμφάνιση στην ιδιωτική τηλεόραση, στο Mega Channel αυτή τη φορά, σε ένα επεισόδιο των "Δέκα μικρών Μήτσων" πλάι στον Λάκη Λαζόπουλο. Το 1997 κυκλοφόρησε τον δίσκο Η Ρένα τραγουδάει τζαζ επανεκτελώντας παλιές ελληνικές και διασκευασμένες ξένες επιτυχίες υπό την μουσική επιμέλεια του συνθέτη Γιώργου Θεοδοσιάδη. Σε τέσσερα τραγούδια τη συνόδευσαν ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Γιάννης Βογιατζής, ο Μάριος Φραγκούλης και η Ντέμπορα Μάγιερς. Ο δίσκος, ωστόσο, θεωρείται κατώτερος του ταλέντου της.

Το 2002 κυκλοφόρησε η βιογραφία της με τίτλο "Βίβα Ρένα" από τις εκδόσεις "Άγκυρα" με την επιμέλεια του Μάκη Δελαπόρτα, ενώ η γενέτειρά της Κέρκυρα την τίμησε μετονομάζοντας το θέατρο του πρώην θερινού ανακτόρου "Μον Ρεπό" σε θέατρο "Ρένα Βλαχοπούλου". Το 2003, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος της απένειμε τον "Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα" για την προσφορά της στις Τέχνες. Πέθανε στις 7 το απόγευμα της Πέμπτης 29 Ιουλίου 2004, στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Είχε μπει στο Ιατρικό Κέντρο στις 16 Ιουλίου για να εγχειριστεί επειδή υπέστη διάτρηση στομάχου που οφειλόταν σε υποτροπή του ζαχάρου. Το ιατρικό ανακοινωθέν ανέφερε ως αιτία θανάτου αιφνίδια ανακοπή καρδιάς. Στις 30 Ιουλίου του 2004 η σορός της εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Αγίου Λαζάρου από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

(ΠΗΓΗ: WWW.WIKIPEDIA.ORG)

Trivia: Ένα blog με πάρα πολύ υλικό αφιερωμένο στη μεγάλη ηθοποιό: http://vlahopoulou.blogspot.com

Συζητήστε για τον/την ηθοποιό "Ρένα Βλαχοπούλου" στο Retromaniax.gr

Ερμηνεύοντας τη "Νίνα" στο ραδιοφωνικό "Τρίτο Στεφάνι"


Από την ταινία του 1969, "Η Παριζιάνα"


Από την ταινία του 1985, "Ρένα τα ρέστα σου"


Συνέντευξη της Ρένας στη Μάρω Κοντού